-اگر انسان از حق کوتاه بيايد با "ضد انقلاب نيز وحدت" می کند!

_وحدت به خودي خود مطلوب نيست، بلکه زماني که بر محور حق باشد مطلوب خواهد بود، چرا که اگر انسان از برخي

مباني حق کوتاه بيايد با ضد انقلاب و جنايتکار نيز مي‌تواند وحدت کند، آيا در اين صورت وحدت خوب است؟

_برخي بسيار خوب حوادث را تحليل کرده و واقعيات را درمي‌يابند/بنابراين دم از قانون و حق مي‌زنند، اما نوبت به فرزند و

منافع خودشان که مي‌رسد، قانون را زير پا مي‌گذارند.

_"طلحه و زبير" نيز به نوعي خواهان وحدت بودند و اگر آنها به عنوان نماينده علي عليه‌السلام حکومت مي‌کردند و وحدت

حفظ مي‌شد، اما "حضرت(امام علی علیه السلام) اين‌چنين وحدتي را نپسنديدند."

_نبايد بگذاريم كساني که احتمال مي‌دهيم نفوذي دشمنان هستند رأي بياورند، والا اگر به اسم حفظ وحدت انعطاف داشته

باشيم و اجازه دهيم چند نفر هم از آن‌ها بيايند، عملا بخشي از قدرت مجلس را در دست مي‌گيرند؛ بالاخره يك دشمن هم زياد

است.

_کساني هستند که ممكن است با قيافه‌اي حق به‌جانب ""تظاهر به اصول‌گرايي"" کنند، از مقام معظم رهبري هم تعريف

کنند و احيانا هم از حاميان واقعي خود بد بگويند، آيا درست است كه ما به‌عنوان حفظ وحدت و براي اين‌که ليست ما رأي

بيش‌تري بياورد يا تعداد رأي دهندگان بيش‌تر شود، چنين كساني را بپذيريم؟ اگر چنين شد ما برنده‌ايم يا آن‌ها؟؟!!

_ بايد واقعا به دنبال اين باشيم كه کسي که ""اصلح"" است به مجلس برود، يعني كسي كه بهتر براي اسلام و نظام خدمت

مي‌کند از هر طايفه و تحت هر عنواني كه مي‌خواهد باشد.