شهید احمد حسینی فر

فرمانده سپاه تیپ 2 سپاه مهاباد

نام پدر: مصطفی

تولد: احمد آباد خمین 1341

شهادت: مهاباد 1362/5/7

محل دفن: گلزار شهدای خمین

مهاباد بودیم. کومله توی شهر جو وحشت آوری ایجاد کرده بود. چهارتا از بچه های پاسدار را اسیر گرفته بودند هیچ خبری ازشون نبود. یه روز خبر اومد که بچه ها رو شهید کردند جنازه هاشون را هم انداختند یه گوشه شهر. رفتیم جنازه ها رو آوردیم مقر.

اول شکنجشون کرده بودند بعد هم با طناب بسته بودنشون به پشت ماشین و کشیده بودند روی زمین سنگلاخی. طوریکه گوشت بدنشون از استخوان جدا شده بود.صحنه دردناکی بود. بچه ها داشتند گریه می‌کردند، احمد هم نشسته بود بالای سر جنازه‌ها. چفیه انداخته بود روی سرش و گریه می کرد... چفیه را از روی سرش برداشت. دستش رو بالا آورد و شروع کرد با امام حسین(علیه السلام) درد و دل کردن:

«... السلام علیک یا اباعبدالله... آقا جون شهدای ما رو با شهدای کربلا همنشین کن. همه ما فدای یک تار موی اکبرت آقا جوندر این زمانه که هر کشته اکبری دگر است هزار کشته به یک موی اکبرت نرسدآقا اومد تا اکبرش رو بدرقه کنه هی نگاه به قد و بالای جوانش کرد... آقا این بچه ها تو رو میخوان آقا»

منم از فرصت استفاده کردم و یک روضه علی اکبر(علیه السلام) خواندم. مجلس باشکوهی شد. شبیه یازدهم محرم توی کربلا.

راوی:

حاج آقا حیدری / منبع: کتاب سرداران خمینی، دفتر دوم به کوشش سید مهدی حسینی، صفحه 32.